o bu şu falan filan [30 Temmuz 2010 10:03]

ben kimim? kimim ben harbiden neyim neciyim, neyi seviyor neyden nefret ediyorum..
bu soruları başkaları taraffından sorulur genelde iş okul aşk meşk falan filan sorarlar, oysa ben kim olduğu kendime sürekli soruyorum...
ben hayalleri umutları olan sıradan biriydim.. zamanla hayallerim vede umutlarım sönmeye başladı
sorgulamayan haykırmayan hakkı olanı almak için direnmeyenlerin çoğunlukta yaşadığı bir ülkede
yok olup yitip gidenlerdendim... hayat benide savurup fırlattı bir tarafa..şimdi bir çok kişi tarafından sevilmeyen arızanın tekiyim,
giyimim,sözlerim,saçım başım oram buram muhakkak birilerine hep ters düşmüştür.. oysaki ben hep bendim,tek tutkusu
olan bir BEŞİKTAŞ hastası
müziğin her türlüsünü seven dans etmeye bayılan bazen dağılmak, bazende hüzünlenmek, bazende sohbetti koyulaştırmak için içmeyi seven bir deli
insanları kadın erkek ayırmadan hep fazla sevmiş aşk içinde dostluk içinde hep tek taraflı fedakarlıkta bulunan bir salak bazen
duygusallığı vede erotizmi seven ama aşırı seks olayından nefret eden duygusuzcaa hissizce
yaşanan şeylerin bir fahişenin yaptığından farklı birşey olmadığını düşünen biri.
sorunlu çocukluk vede ergenlik geçiren birinin normal iyi bir aile kızı,
(bu iyi bir aile kızı tanımı hep aklımı karıştırmıştırya neyse)
argodan uzak hanım hanımcık biri olmasını beklemek saçmalık.. yaaa benii neden böyle kabul
etmiyorsunuz neden illa kendim olan benim üzerime
illa kendi istediğiniz bir ben yaratmaya çalışırsınızki.. neden sizin sevdiğiniz bir ben olmak
için çaba harcarımki ..
öyle davrandığımda nasıl sevebilirsinizki beni oysa bu yapmacık sahte bir ben olacağım...
ben kendimce bir hayat biçimi yaratmışım
ve onunla yaşamayı seviyorum size faydam dokunmadığı gibi zararımda dokunmaz ki nedendir bu gerilmeniz..
bunları umursuyormuyum ki sanki ,evet malesefki umursuyorum nalet olsun...!
çünkü sizleri bazen kendimden bile çok seviyorken düşündüklerinizi
umursamamam zor bee... beni böyle sevdiği ve yaşamak istediği haliyle sevebilmeniz dileği ile...!

içsel dırdırlar-1 [25 Temmuz 2010 23:48]

ben aslında hiç bir erkeği sevmedim.hep bir açlık vardı ruhumda kalbimde o açlığı kendimce büyüttüğüm sevgiyle beslemekte bana düştü.. sonra birileri çıktı her daim karşıma.. onlara aşık oldum onlara sevdalandım oysaki hep yanıldım,hep yanıldılar.. ben onlara değil ben kendimde büyütüp onlara yapıştırdığım sevgiye sevdalanmıştım.. ama yinede canımı hep yaktı bu sevdalar.. oyski ne gereği vardıki üç günlük dünyada bu kadar kibirlenmenin,bu kadar aldatmanın... ölüm her an ensemizdeyken neden hissettiklerimizi yaşamaktan bu kadar uzağız, neden insanları aldatırız yada öğle olduğunu düşünürüz. neden onun canını yakarız, o kalbindeki yerini bir çukurmuş gibi pisliğimizle doldurmaya çalışırız...bizlerrr hayatın bu karmaşasında bu kada karmaşık olmak zorundamıyız yaniii. anlamadım anlamıyacağımda kaçan kovalanır edebiyatını.. oğlum seviyorsam seni hoşlandıysam senden it gibi sonuna kadar kovalarım olmadı oturur üç beş gün zırlarım sonra bir başka bedende bir başka kalpte seni unutmaya çalışır kendimi avuturum.. herşey karmaşa işte çözemiyorum

Direnmek İçin Direnmekteyim [23 Temmuz 2010 17:25]

bir an olur durulur herşey herkes herşeyle birlikte susar... düşünürsün içinden içinden derinlerden sesler gelir ama senden başkası duyamaz.. yalnızdım ezelden belkide ebediyete kadar... haykırdım ama haykırışlarım hayati telaşelerin içinde kaybolup yitti.. şimdi umut etmek vardı köhne karanlıkta aydınlığı.. velakin onada izin vermiyor derindeki ses.. sus çekil kabuğuna bırak yiten yitiyor sen yitme.. ama farkında değil zamanla benide o derinliğin alacakaranlığına çektiğini.. susmamalıydım susmak yasak olmalı insana,konuşmalı haykırmalı hatta bir İSYAN şarkısı tutturmalı şimdi lal dilim.. zihinlerdeki o prangalar çıkarılıp atılmalı.. bazen tüm beynimle, bazen tüm gücümle direnmenin ne olduğunu öğrendim.. çırpındıkça karanlığın üzerime attığı leşlerden kurtulmak dahada zor olmaya başladı.. neyseki bir ışık görüyorum virane bırakılıp terk edilen yurdumdan.. bir ışık bir umut ölümle yaşamın en keskin çizgisinde ya koşup kurtulacağım yada sonsuza dek okaranlıkta boğulmaya mahkum olacağım...işte karar verme aşamasındayım şimdi elini uzatanların elini tutma anı... tutun elimi sımsıkı kavrayın bu karanlık ürkütücü,kırıcı,umutsuzluğumda... tutun bırakmayın gün geçtikçe yitenlerin kervanında kaybolmak istemiyorummmm.. hayata siyah beyaz bakarken siyahın karasında ölmek dostlar varken daha kolay olmamalı.. tutun bırakmayın umuda yelken açmak gerek ömrümün baharını yitirmiş olsamda... bir umut bir ışık bir yaşam... herşeyin adı DİRENMEK ten geçiyor...

öylesine işte...! [23 Temmuz 2010 17:21]

bu gün birkez daha seyre daldım insanları...bir an içim coştu içten içe beynime yazılar yazmaya başladım... yazdımda yazdım,yazdımda yazdım ama birini bile yazıya dökemedim.
velhasıl aklımda kalanlar şunlardı
ne mutlu türküz doğruyuz amerikaya bağlıyız ab'sz yapamayız,, vatan millet deriz toprakların satılmasına tepki vermeyiz..
gavur deriz geldimi adamları iyi bir kekleriz.onlar dünya turu yaparken biz işsizlikten sürteriz..ne çocukluk ne gençlik nede geleceğimiz kaldı. ama olsun biz türküz..
ya allah bismillah deyip adam yakanı,ya sev ya terk et deyip diri diri hamile kadını katledeni serbest bırakır,parasız eğitim,parasız sağlık diyeni içeri tıkarız;olsun biz türküz....
kriz türküsü tuttururlar ama abd den füze alırlar,iş diyeni nında kapı önüne koyarlar nede olsa türküz..
kürdü sevmeyiz,ermeniyi bulsak hesabını keseriz nede olsa milliyetçiyiz..
çocuklara ilk ders ayrımcılığın kötü olduğunu anlatmaya çalışırlar oysa büyükleri anlamamş nasıl çocuklar anlayacak bilinmez nede olsa türküz..
daha aileden sorumlu devlet bakanıyken başarılı olamamış bir kadını eğitimden sorumlu etmişler nede olsa türküz..
açlığa isyan etmeyiz elimizden alınanlara güleriz,sellerde can veririz,seçimlerde hatırlansakta oy veririz nede olsa biz türküz... vay be biz neymişiz....
ama şaşırmam nede olsa burası türkiye cumhuriyeti...

Bana Senden Çok Var,Ama Sana Benden ...!

ne sen benim için bulunmaz hint kumaşısın , nede ben senin için. ama senden çok var etrafta.. her türlü aklı bacak arasına kayan.. hiç boşuna meşgul etme zamanımı sen tarzına ihtiyaç duysam sokaktada bulurum.. evet bende bulunmazlardan değilim.. ama ufak tefek ayrıntılarım var, ben asiyim,hırçınım biraz deli manyağım ama beynim bacak aramdan çok kalbime çalışıyor sanırım bundan fazla gelirim sana... birileri seni siqerek eksiltirken ben seni severek yüceltirim.. sanırım neyse yaa boş verelim sen beni ben seni... kendi karmaşalarımızda ya yakıp kül olacağız yada yakılarak.. gayrı sal gitsin diyorumya bana senden çok var ama belki benden sana çok yoktur..
ama senin gibiler hala o kadar çok ki bunlara rağmen hiç bir zaman incinmemiş aldanmamış aldatılmamış olduğumu düşünerek inadına inadına seveceğim ...! çünkü hayat senin gibilerine rağmen son saniye son nefese kadar yaşamaya değer acısı tatlısı kederi sevinciyle... haydi şimdi attığın demiri al soq bir yerine ve çek git bu iskeleden çünkü bu iskele bu saaten sonra demir atan gemilere kapıyı kapattı çünkü artık oda denizlere demir atacak gemi olmaya karar verdi...!

Ahhh Ben Ahhh Bir Ben

en acemi yazıların yazanıyım ben,en acı dolu aşkları yaşayanım ben, en vurdum duymazlara rastlayanlardanım,en kahredici şarkılara içenim, ah benn ah ben ne biçim bir ben.. biraz asi biraz mavi sanki tatlı bir serseri.. birileri deli birilri manyak birileri alınganlığıma kızar benden gider bense hiç gidemem hiç kimseden... ah ben ah ben.. suskunlukların karanlığında çoğu zaman yiten....ah ben bir çöze bilmsem bir ben beni bir seve bilsem benden gidenlerden daha çok beni.. ama nerde, yüreğimde büyüttüğüm umut kırıntılarımı onlar kırıp gitsin diye her seferinde sil baştan yeşerten yine ben... ah ben ah bennnnn...!
ben evet ben serseri ben kalbi hep yeniye açık kapı bırakan hasta ben, belki bu sefer hoyratlığımda beni tav edip sevecek diye kendine her defasında yeni acılara kapı açan hoyrat ben, kulakları sağır edecek çığlıkların ortasında bile etrafa gülümseyecek kadar kendini yitirmiş ben, seviyorum ama delikanlıca ,ama ölümüne olum bizimkisi pazara değil mezara diye bilecek kadar delikanlı bir ben, sokakta önündeki bayana tokat atan adam adönüp ana avrat sövebilecek kadar aptal cesaretli ben...ben işte asilikte can bulmuş hayatın SİYAHında Direngenliğe Durmuş Beyazında Ömrü Solmuş bir Arıza ben :D:D